temizler gündüzün kirlenmişliğini...
güneş her gidişinde gece gelip siler mawiyi yeşili kırmızıyı moru sarıyı.. nekadar kederin warsa alır karanlık içine sonra hepsini uzaklara taşır bi umut olsun diye koyar ayın yanına irili ufaklı yıldızlar gibi...
gece günü kovalamaz / gün geceyi yakalamaya çalışır / ki gece hep kaçar / aşktır bu karşılıklı...
gece gündüzün peşindeki gölgedir / ama koyuluğunu gündüzden almayacak kadar da asildir...
"geceleri don kişot, gündüzleri sanço panza" olmak da geceye layık bir övgü olabilir...
......
sessizleşir gecedir
örtmüştür pisliği
seni
ve diğerlerini
suskun bir gece
konuşmaz seninle
anlamazsın bulanık zihnini
anlatmak istediklerini
akar damlaları gözlerimin
gece bunu da örter
bir pisliğim nasılsa
kanımı da kapatır.
Sözcükler birbirini götürdü,
Kitaplarda aklım kaldı.
Yaşamımda bir düğüm,
Ve gecede sivrisinek,
hasktir
Kaldım .
gece gündüzün devamı değildir.
daralan
anlamıyorsun demi?..
sabah kalkamadığı için bi halt yapamayınca geceye sövgü halini alıyo walla.
gece çocuk gibiyizdir;saf-i bakarız yaşama/yaşanacaklara....
gece bugün bele takipte
:)))))
Gecem
Ne oldu niye kapattın güneşini
Kime kızdın neye öfkelendin böyle
Bana mı yoksa bu acımasız kirli dünyaya mı?
Gecem
Aç gözlerini
Görsün dünya güneşini
Aç ki gizlediklerin
Gün yüzüne çıksın
çok görmüş geçirmiş epey de yıpranmış mütevazi gece övmeyince kendini mecbur kalınıyor işte.